• Aktualność
  •  
  •  

Miedzy pychą a pokorą. Literatura

Klub Czytelnika

Majowe spotkanie (12.03.)Klubu Czytelnika upłynęło na rozmowach dotyczących ciekawego oraz trudnego tematu, jakim jest problem obecności pychy i pokory w tekstach literatury.


Pycha i pokora od wielu epok funkcjonuje, jako sposób poznawania natury ludzkiej. Ten odwieczny konflikt etyczny zmusza człowieka do refleksji na płaszczyźnie filozofii, czy też religii oraz psychologii. Na początku dyskusji Klubowicze starali się odpowiedzieć na wiele pytań, związanych z omawianym tematem:  Czym jest pycha? Jakie są różnice między pychą a dumą? Co to znaczy być pokornym dawniej i dziś? W jaki sposób autorzy przedstawiali bohaterów literackich pełnych pychy? A jak tych, zanurzonych w duchowej głębi absolutnej pokory?


Czytelnicy na podstawie przeczytanych książek, zwrócili szczególną uwagę na to, że większość postaci literackich, których postępowanie pełne jest nadmiernej pychy, ponosi życiową oraz moralną porażkę. Kreon, Edyp, Makbet prezentują postawę pełną wyniosłości, żądzy władzy za wszelką cenę oraz przedkładają prawa ludzkie nad prawa boskie. Raskolnikow twierdzi, że ma prawo zabić drugiego człowieka, przekroczyć moralne prawo, gdyż czuje się przekonany o własnej wyższości nad innymi. Poświęcono również uwagę sylwetkom historycznych postaci, których postawą kierowała nadmierna pycha. Biografie Nerona, cara Iwana Groźnego, Stalina, Hitlera, Kim Ir Sena  przedstawiają  ludzi pełnych potrzeby zniewolenia, upokorzenia własnych narodów. To oni zmuszali w brutalny sposób całe społeczeństwa do absolutnego posłuszeństwa oraz do kultu władzy, przywódcy. Decydowali o życiu i śmierci.


Kolejną kwestią była dyskusja o ludzkiej postawie pokory. Literatura pełna jest przykładów postaci, które uznały pokorę za najważniejszą wartość ich życia. Biblijny Hiob, św. Franciszek z Asyżu, Jacek Soplica, dr Rieux to postaci pełne pokory, cierpliwości, rezygnacji z sukcesów.


Czytelnicy rozmawiali również o postawie pokory wśród lekarzy, naukowców, wynalazców oraz artystów. Tu mamy oblicze pokory, która jest bezinteresowna. Służy ludziom, wymaga siły charakteru, poświęcenia, determinacji.


Rozmawiano także o pojęciu pokory, która jest fundamentem życia duchowego zgromadzeń zakonnych, mnichów, pustelników. 

 Polecana literatura tematu:
 1. N. Cawthorne - 100 tyranów, despotów i dyktatorów
 2. M. Dante - Zrzuciłam habit
 3. Ch.  Dickens - Opowieść wigilijna
 4. F. Dostojewski - Zbrodnia i kara
 5. D. Ducret - Kobiety dyktatorów
 6. M. Grychowski - Zakony w Polsce
 7. D. Kortko - Religa. Biografia najsłynniejszego polskiego kardiochirurga
 8.  S. Montefiore  - Stalin. Dwór czerwonego cara
 9. S. Mrożek - Artysta
10. B. Nowicka - Koterski .To już moje ostanie życie
11. M. Staszczyk - Chłopaki nie płaczą
12. W. Szekspir - Makbet
13. O. Tokarczuk - Księgi Jakubowe
14. Sz. Twardoch - Pokora 
 

Tekst: Marta Piotrowska